“غذا را در کدام ظرف بپزیم؟”

الف) ظروف آلومینیومی
با استفاده از ظروف آلومینیومی، مقادیر زیادی از این ماده در هر وعده غذایی وارد بدن می‌شود. افزایش نامطلوب میزان آلومینیوم در رژیم غذایی سبب بروز اختلال در سیستم عصبی، کم‌خونی، افزایش خطر ابتلا به آلزایمر، اختلال در متابولیسم استخوان، مسمومیت کلیه، کبد و التهاب مفاصل می‌شود.
با داغ شدن ظروف آلومینیوم، مقداری از این ماده در داخل غذا آزاد می‌شود، بنابراین پخت و پز زیاد در این ظروف سبب افزایش آلومینیوم خون و افزایش ریسک بیماری آلزایمر می‌شود.
 

بیشتر بخوانید »»» ظروف غذایی مناسب

 
ب) ظروف مسی
از آن جا که مس گرما را به خوبی هدایت می‌کند و می‌توان به راحتی با آن دمای پخت و پز را کنترل کرد، بنابراین با استفاده از حرارت کم تا متوسط می‌توان بهترین نتیجه را از این ظروف گرفت.
استفاده از مقادیر کم مس برای سلامتی مفید است ولی مقادیر زیاد آن می‌تواند مسمومیت‌زا باشد.
باید از خراشیدن این ظروف خودداری کرد چون با ساییدن یا خراشیدن این ظروف هنگام شست و شو، لایه پوششی محافظ آن از بین می‌رود و در صورت ورود مقادیر زیادی از این فلز به غذا؛ سبب تهوع، استفراغ و اسهال می‌شود.
اگر سطح داخلی ظرف مسی با فلز قلع پوشیده نشده باشد یا بر اثر استفاده زیاد خش برداشته باشد، مس وارد غذا و با آن وارد فعل و انفعال می‎شود و براثر استفاده طولانی مدت، مس در بافت‌های داخلی بدن به ویژه کبد انباشته می‌شود و آثار نامطلوبی به دنبال دارد. هرچند نصب و به کارگیری سطوح مسی یا برنجی با آلیاژ مس بالا، میکروب MRSA و دیگر عفونت‌های بیمارستانی را از بین می‌برد.
امروزه بسیار مشاهده می‎شود که به دلیل قیمت ارزان‌تر سرب، برای اندود کردن ظروف مسی از این ماده به جای قلع استفاده می‎شود که این خود خطر مسمومیت با سرب را به شدت افزایش می‌دهد. حتی از قاشق‌های مسی با رنگ قرمز برای برداشتن روغن و مواد ترش استفاده نکنیم! بعنوان مثال قراردادن یک قاشق مسی در ظرف روغن به دلیل اکسیداسیون می‌تواند مدت ماندگاری روغن را ۸۰ برابر کوتاه کند.
ج) ظروف تفلونی
ظروف تفلون از مضرترین نوع ظروف‌اند و پوشش تفلونی این ظروف از دو لایه آستری و رویه تشکیل شده که رویه آن نچسب است و به دلیل داشتن مواد پلیمری و نوعی پلاستیک، در مقابل حرارت‌های بسیار بالا به طور نامحسوس می‌سوزد و گازهای سمی ایجاد می‌کند.
حتی اگر تفلون خش دار نشده باشد، با داغ شدن زیاد این ظروف، غذا سمی می‌شود. اگرچه به دلیل درصد پایین سموم در کوتاه مدت عارضه‌ای بروز نمی‌کند اما آثار سوء آن در دراز مدت با علایمی مانند سرطان، کوتاهی قد، ضایعات پوستی، کلسترول خون و … ظاهر می‌شود. همچنین در سنتز هموگلوبین دخالت می‌کند و کم‌ خونی را به همراه دارد.
با گذشت زمان و در هر بار پخت و پز یک لایه بسیار نازک در حد میکرون از تفلون به غذا می‌چسبد و رویه آن در چند ماه به تدریج از بین می‌رود و آستری باقی می‌ماند که با ایجاد این حالت، نچسبی تفلون نیز به پایان می‌رسد و پس از مدتی به تدریج آستری نیز به صورت نامحسوس وارد غذاها شده و سفیدی آلومینیوم آشکار می‌‌شود. آلومینیوم هم به دلیل آن که فلزی نرم است، افزون بر ورود مواد شیمیایی به غذاها به صورت فیزیکی نیز با کشیدن قاشق و … به گونه‌ای مخرب وارد موادغذایی و همراه آن خورده می‌شود که این موضوع، افزون بر از بین بردن طعم اصلی غذا، در بلند مدت سبب بروز بیماری‌های عصبی مانند آلزایمر (فراموشی)، نرمی استخوان، انسداد روده، کم خونی و بروز بیماری‌های مزمن دیگر می‌شود.
 

تشخیص مزاج به روش علمی »»» آزمون سنجش مزاج دکتر مجاهدی

 
براساس برخی آزمایش‌ها؛ ماده به کار برده شده در ظروف تفلون، سبب تولید چهار نوع سرطان شامل کبد، پانکراس، سینه و بیضه در موش‌ها شده است.
همچنین موارد زیادی از مسمومیت پرندگان با بخار حاصل از گرم شدن تفلون گزارش شده است که به صورت نداشتن تعادل، دشواری در تنفس، ضعف و تشنج خود را نشان داده یا گاهی سبب مرگ و میر حیوان به صورت آنی یا با تاخیر شده است.
پس چه کنیم؟
بسیاری از تبلیغات درباره ظرف طبخ غذا، گاهی پایه علمی ندارد و در بیشتر موارد گمراه کننده و برای کسب سود است. باستناد بررسی منابع معتبر طب سنتی، بهترین ظرف برای پخت و پز ظروفی است که به راحتی قابل شست و شو باشد، هنگام طبخ بر کیفیت مواد غذایی تاثیر سوء نداشته باشد، آلودگی در آن باقی نماند و توزیع حرارتی یکنواختی داشته باشد.
براساس ویژگی های یاد شده، ظروف استیل با کیفیت و شیشه‌ای مقاوم در برابر حرارت (پیرکس) پیشنهاد می‌شود.

***

منبع: دکتر مریم نواب زاده (متخصص طب ایرانی)
 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید