بیماری کرونا (کووید ۱۹) دارای درجات مختلف می باشد. پس از ورود ویروس کرونا به بدن ، بیماری به صورت طیفی از علائم، از بی علامتی/قبل از بروز علائم و موارد پنومونی شدید و سندروم حاد تنفسی تظاهر می کند. باید توجه داشت که علائم کرونا ثابت نیست و در هر زمان ممکن است بیمار، وارد مرحله بعدی شود. همچنین میزان شدت بیماری در افراد مختلف و نیاز های درمانی آن ها متفاوت است. در مورد بیماری کرونا سوالات زیادی مطرح میشود مانند اینکه اگر کرونا گرفتیم چه کنیم؟ و از آن مهم تر راه های پیشگیری از بیماری کرونا چیست؟ در ادامه این مقاله اما یکی از نکات مهم در مورد این بیماری یعنی شناخت این که (چه گروه هایی بیشتر در معرض خطر ابتلا به کرونا قرار دارند؟) مورد بررسی قرار میگیرد.

سیر بیماری در بدن چگونه است؟

دوران کمون بیماری کووید ۱۹ «کرونا» حدود ۳-۱۴روز می باشد و بطور متوسط در طی ۴-۵روز پس از تماس، علائم آشکار می شود. در حدود %۸۰موارد بیماران مبتلا به کووید- ۱۹به صورت بی علامت بوده یا علائم خفیف تا متوسط دارند ودر حدود %۱۵ موارد مبتلایان با علائم شدید و نیازمند بستری مراجعه می کنند. در %۵موارد شرایط بیمار بحرانی شده و ممکن است نیازمند بستری در ICUو مراقبت های ویژه باشند. از دست دادن حس بویایی و نیز حس چشایی از جمله علائمی هست که در بسیاری از مبتلایان گزارش شده است. از علائم دیگر می توان به علائم گوارشی نظیر بی اشتهایی، ضعف, بی حالی، خستگی زودرس، دل درد، تهوع، استفراغ و اسهال اشاره نمود.سیر بیماری را می توان به مراحل زیر تقسیم کرد:
.۱مرحله صفر: بی علامت/قبل از بروز علائم
.۲مرحله یک: مراحل ابتدایی عفونت
.۳مرحله دو: فاز تنفسی
.۴مرحله سه: فاز التهابی شدید
به خاطر داشته باشید که نمی توان مرز دقیقی بین مراحل مختلف بیماری تصور کرد و هم پوشانی ممکن است وجود داشته باشد. از سویی تغییر فاز به ترتیب مراحل نیست و ممکن است فرد از مرحله یک به سرعت و ناگهانی به مرحله پیشرفته برسد.

گروه های در معرض خطر ابتلا به بیماری کرونا کدام است؟

بطور کلی در افراد بالای ۶۵سال احتمال بروز موارد بیماری عارضه دار افزایش می یابد. همچنین در مطالعات مختلف چاقی و افراد دارای بیماری تنفسی به عنوان یکی از زمینه های مهم در ابتلا به انواع شدید و بحرانی در نظر گرفته شده است.
در حال حاضر شواهدی وجود ندارد که نشان دهد احتمال ابتلا افرادی که با HIVزندگی می کنند به بیماری کرونا بیشتر بوده و یا ابتلا به کرونا در آنان با بروز عوارض شدید تری همراه باشد، اما باید تمام نکات احتیاطی و پیشگیرانه را به دقت رعایت کنند. این موضوع در مبتلایان به HIV با بیماری پیشرفته اهمیت بیشتری دارد. نظیر سایر افراد جامعه، افراد سالمند مبتلا به HIVیا افرادی با زمینه بیماری های قلبی یا ریوی، ممکن است در معرض ابتلا بیشتر به بیماری کرونا یا بروز عوارض شدیدتر آن باشند. گروه های زیر بعنوان افرادی که بالقوه در معرض ابتلا به نوع شدید ویروس کرونا قرار دارند، در نظر گرفته شده اند.

گروه اول: (بالاترین مزان خطر ابتلا به بیماری کرونا)

در این گروه شواهد قوی مبنی بر خطر بیماری شدید ناشی از کووید ۱۹ وجود دارد.

  • بیماری های شدید قلبی- عروقی نظیر نارسایی قلب, بیماری های عروق کرونر , کاردیومیوپاتی
  • بدخیمی ها
  • نارسایی مزمن کلیوی
  • چاقی
  • آنمی سیکل سل
  • پیوند
  • دیابت تیپ ۲ 

گروه دوم:

در مورد گروه های زیر شواهد متوسط وجود دارد که خطر بیماری شدید ناشی از کووید ۱۹ را افزایش می دهند:

  • آسم (متوسط تا شدید) بیماری تنفسی
  • CVA
  • پرفشاری خون
  • بارداری
  • سیگار
  • مصرف کورتیکواستروئیدها و سایر داروهای ایمونوساپرسیو

گروه سوم:

در مورد گروه های زیر شواهد بسیار محدودی وجود دارد که خطر بیماری شدید ناشی از کووید- ۱۹را افزایش می دهند:

  1. پیوند مغز استخوان
  2. HIV
  3. نقص ایمنی
  4. بیماریهای متابولیک ارثی
  5. بیماری های کبدی
  6. اختلالات نورولوژیک
  7. سایر بیماری های مزمن ریوی
  8. کودکان
  9. تالاسمی
  10. دیابت تیپ ۱

تقسیم بندی بیماران براساس شدت علائم

در پایان باید اشاره کرد که مثبت بودن وجود ویروس کرونا در فرد و ابتلا به بیماری کرونا به معنای بستری شدن آن ها نمی باشد. متناسب با علائم و نشانه های بالینی، بیماران در قدم اول ارزیابی به سه گروه تقسیم می شوند و براساس این تقسیم بندی حمایت های درمانی و بهداشتی و یا خدمات بستری به بیماران ارائه میشود این سه گروه بیماران نیازمند ارجاع به بیمارستان، بیماران پر خطر با نیاز به درمان سرپایی ضد ویروسی و بیمارانی بدون نیاز به درمان سرپایی ضد ویروسی است.
 
منبع: دکتر مرتضی مجاهدی
تهیه و تنظیم:سعیده شبانی 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید