به یکی از میوه های مقوی است که به صورت خام و پخته مصرف می شود علاوه بر آن مربا و رب به نیز خواص فراوانی دارد در ادامه به ذکر مختصری از ویژگی های میوه به و طرز تهیه رب به می پردازیم.

برخی از ویژگی های میوه به 

به میوه درختی است که ارتفاع آن به ۵ متر می رسد .برگ های درخت به، بیضی شکل گاه نوک دار و نسبتا کوچک است.گل های درخت به تقریبا از ۵ گلبرگ سفید به رگه های صورتی رنگ ، بیضی شکل و کاملا جدا تشکیل شده اند و به گل درخت سیب شباهت دارند.میوه درخت به تقریبا کروی شکل ، کرک دار، سفت و زرد رنگ و سطح خارجی اش کمی ناهموار است. گوشت میوه به سفت و زرد مایل به کرمی می باشد. قسمت مرکزی به پنج حفره دارد که تخم ها آنجا قرار گرفته اند ، تخم های این میوه (به دانه) نام دارند ، به دانه قطره ای شکل قرمز مایل به قهوه ای و لعاب دار است. 

طعم به چگونه است؟

طعم به: به از نظر طعم به سه گونه درخت تقسیم می شود: به ترش، به شیرین و به میخوش

بهترین نوع به: بزرگ، رسیده، پوست نازک و آبدار است. 

محل رویش به: هند و ایران می باشد. 

خواص به: به مقوی اعضای رئیسه، مقوی معده است.

به ترش: مقوی معده است و در این ویژگی از به شیرین قوت بیشتری دارد. 

به شیرین: قابض، مفرح روح حیوانی و نفسانی، مفرح قلب و مدر بول است. 

به می خوش: خواصی شبیه به ترش و شیرین دارد ولی از آن دو سنگین تر است.

شکوفه تازه درخت به : مقوی قلب و مغز، مقوی معده و احشا، مقوی سینه، مسکن حرارت و قابض است. 

پرز های روی به: بسیار قابض است. 

به دانه: ملین قوی و قابض ضعیف می باشد. 

ویژگی های رب به چیست؟

رب به ترش: قابض، مسکن عطش، مسکن حرارت و مسهل به عصر می باشد.

رب به شیرین: نسبت به رب به ترش قابض ضعیف تری است.

روش پخت رب به چگونه است؟

آب به را ترش یا شیرین را گرفته و روی حرارت غیر مستقیم مانند حرارت بخار بخار آب یک قابلمه دیگر به آرامی تغییر می‌کند نباید حرارت آن زیاد باشد چون زود فاسد می شود و نباید آب به مستقیم بجوشد و روی حرارت مستقیم قرار گیرد، چون خاصیت خود را از دست می دهد.

می توان آب به را با آب سیب مخلوط کرد که اثر آن کمتر می شود ولی از نظر اقتصادی به صرفه تر است.

روش مصرف رب به چگونه است؟

بیمار باید نیم ساعت پس از صبحانه ناهار و شام یک قاشق مرباخوری رب به یا یک قاشق غذاخوری رب سیب را در دهان گذاشته و به آرامی آن را بمکد.به مقوی معده کبد قلب و مغز و مفرح است.

 

****

منبع: برگرفته از کتاب «علم الادویه» نوشته : «سیدمحمدعلی سید نظری»

و کتاب مبانی طب ایرانی ویژه پزشکان عمومی ، مقاله تدابیر خوردن نوشته : «دکتر ناصر رضایی پور»

تهیه و تنظیم: فهیمه آرون

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید