” اهداء خون از منظر طب ایرانی “

۱) در طب ایرانی خونگیری که با روشهای مختلفی مانند حجامت، فصد، زالو و … انجام‌می سود، جزو اعمال یداوی محسوب می شود که در کنار تدابیر پیشگیری، اصلاح سبک زندگی، تغذیه و در صورت نیاز دارو، می تواند به حفظ سلامت و تسریع در روند درمان و بهبود بیمار کمک نماید.
نکته بسیار مهم این است که برخلاف تصور و باور اشتباه بسیاری از علاقمندان، طب ایرانی، مترادف با فصد و حجامت و … نمی باشد و اینگونه اقدامات جزیی محدود از دریای گسترده دانش، آموزه های ذیقیمت طب ایرانی است.
۲) نکته ای که نباید از آن غافل ماند این است که تمام اقدامات در طب ایرانی مبتنی بر تشخیص و تعیین مزاج فرد است و افراد بر حسب نوع مزاج شان، سبک زندگی، رژیم غذایی، سبک زندگی و روحیات خاص خود را دارند. این یک اصل کلی در طب ایرانی است که بعلت تفاوت مزاجی افراد نمیتوان برای همه افراد یک نسخه واحد را پیچید.
۳) در سالهای اخیر با پیشرفت علم پزشکی و دستیابی بشر به دانش و تکنولوژی انتقال خون، جان بیماران نیازمند به فرآورده های خونی حفظ می گردد.
سوالی که ممکن است برای علاقمندان مطرح گردد، نظر طب ایرانی در مورد اهداء خون است و اینکه با وجود توصیه اطباء طب ایرانی به مواردی مانند حجامت و فصد و ..‌. آیا اهداء خون توصیه می شود یا خیر؟
 

بیشتر بخوانید »»» آشنایی با فصد در طب ایرانی

 
۴) بعنوان یک اصل کلی، برخلاف برخی ادعاها و جوسازی ها طب ایرانی نه تنها مخالفتی با اهداء خون ندارد، بلکه در کنار تاکید بر خواص و اثرات اعمالی مانند حجامت و فصد و زالو، اهداء خون را نیز تایید و توصیه می نماید. لیکن، از منظر تعالیم طب ایرانی، انتقال خون نیز باید تابع الگوی مزاجی است و توصیه به اهداء خون و تجویز آن باید بر حسب نوع مزاج و شرایط جسمی و مزاجی فرد باشد. بنابراین نمیتوان برای همه افراد با همه مزاجهای متفاوت، الگوی یکسانی برای انتقال خون تصور کرد و حجم و دفعات انتقال خون در افراد مختلف، ثابت نیست.
۵) عده ای تصور می کنند که فصد طب ایرانی، همان اهداء خون و معادل آن است و بجای فصد باید بیماران را به مراکز انتقال خون راهنمایی کرد و با توجه به اثرات مثبت و مفید اهداء خون، بخصوص اهمیت و ضرورت آن در نجات بیماران نیازمند، باید فرهنگ اهداء خون ترویج شود. لیکن حداقل در موارد زیر فصد با اهداء خون تفاوت دارد؛
– در فصد حسب بیماری و شرایط جسمی و علت مراجعه بیمار، ممکن است از محل های مختلف خونگیری گردد.
– فصد بیمار با رعایت تدابیری است که در منابع طب ایرانی ذکر گردیده است. برنامه غذایی بیمار قبل از انجام فصد، شرایط جسمی وی و همچنین زمان انجام فصد بعنوان بخشی از پروتکل درمانی اهمیت دارد. باید توجه داشت که انتخاب و گزینش نسبتا دقیق زمان خونگیری در فصد، بر اساس پروسه و طرح درمانی که پزشک طب ایرانی طراحی و اجرا می نماید اهمیت فراوانی دارد و اثرات سودمند آن را تضمین می نماید.
– حجم خونگیری در فصد یکسان نبوده و به تناسب نوع بیماری، شرایط عمومی بیمار و محل خونگیری از مقادیر بسیار مختصر یا حجم بالایی از خون متفاوت است. این در حالی است که در انتقال خون حجم خونگیری بر اساس نوع کیسه خون استفاده شده ثابت است.
– و نهایتا همانگونه که اشاره شد لحاظ کردن‌مزاج فرد در خونگیری نکته بسیار مهمی است که در فصد طب ایرانی جایگاه ویژه ای دارد.
۶) باستناد مطالب فوق الذکر و از دیدگاه طب ایرانی، روش خونگیری که فعلا مرسوم است و از همه مراجعین بدون لحاظ کردن متداول با حجم ۴۵۰ سی سی کنونی در سازمان انتقال خون برای همه افراد مناسب نباشد، خصوصا کسانی که به روش غیر علمی یا عدم آگاهی و… اقدام به این عمل مبارک می نمایند. .
۷) به نظر می‌رسد بهتر است بین متخصصین طب ایرانی و مجامع و مراکز علمی طب ایرانی از یکطرف و همکاران خدوم و زحمتکش سازمان انتقال خون که انصافا نقش بی بدیلی در سلامت جامعه و نجات بیماران و ترویج حس خوب همدلی در جامعه ایفا  می نمایند از طرف دیگر، همفکری و تعامل سازنده ای شکل بگیرد. تعاملی که فارغ از تعصبات افراطی و تفریطی باشد و هدف آن دستیابی به اجماعی علمی برای بهره‌مندی دوسویه از تدابیر و دیدگاهها و ظرفیت طب ایرانی و فصد و حجامت بعنوان بخشی از دستورات حفظه‌الصحه در اهداء خون و انتقال آن باشد. مواردی مانند:
– امکان خونگیری از عروق مختلف و رگهای متفاوت
– پیش بینی کیسه های انتقال خون در سایز و حجم متفاوت
– رعایت برخی تدابیر و دستورات قبل و بعد از انتقال خون
– و …
 

تشخیص علمی مزاج »»» پرسشنامه تعیین مزاج دکتر مجاهدی

 

****

دکترمحمدجعفر طالب پور
تحریریه سایت مزاج

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید