انگور:

انگور يكـي از مهـمتـرين ميـوه هـايي اسـت كـه از زمانهاي بسيار قديم مورد استفاده بشر قرارگرفته اسـت. به طوركلي نظـرات متفـاوتي در رابطـه بـا قـدمت انگـور وجود دارد. عدهاي معتقدند كه انگور حتي قبل از پيـدايش غلات مورد استفاده بشر قرار گرفته است. در كتب اسلامي و طب سنتي نيز از انگور به عنوان يـك داروخانـه طبيعـي يادشده است و به تشابه خـواص آن بـا شـير مـادر اشـاره شده و در نتيجه آن را بهعنوان يك غذاي كامـل معرفـي نموده اند. به عـلاوه، اثـرات مفيـد آن در تصـفيهي خـون، روماتيسم، نقرس و اوره خون آن را به يك ماده ی غذايی با ارزش تبديل كرده اسـت.

انگـور قابليـت پـاكسـازي سيستم گوارشي نظيـر معـده و روده را داراسـت و غـم و اندوه را برطرف كرده و نشاطآفرين اسـت. ايـن ميـوهي ضد سم، اثر ميكروبكشي قـوي داشـته و بـه دليـل دارا بودن خواص آنتياكسيداني عامـل مـؤثري بـراي مبـارزه با بيماريهايي نظير سرطان به شـمار مـيرود) .( امـروزه نه تنها خواص درماني آن بر كسـي پوشـيده نيسـت بلكـه مي توان گفت كه يكي از نادرترين اقسام ميوه هاست كـه علاوه بر ميوه، اجزاء ديگر آن نيز )ازجمله هسـته انگـور، برگهاي آن كه مرسوم به برگ مو است( قابـل اسـتفاده است. مهمترين محصولاتي كه از انگور به دست مي آيد عبارتاند از غوره، آبغوره، كشـمش مـويز، شـيره ي انگور و سركه

انگور در طب سنتی ايرانی

انگور كه ميوه درخت تاك است از معدود ميوه هـايي است كه در طب سنتي ايراني هم از جنبه تئوري و هم از نظر عملي به طور كامل مورد بحث قرار گرفته است. اين ميوه چه به صورت مفرد و چه در تركيبات دارويي، بـه طـور فراوان در درمان بيماريها مورداستفاده قـرار گرفتـه اسـت. در طب ايراني مراحل سه گانه انگور يعني مرحله پيش از انگور شدن كه غوره نام دارد و مرحله بعد از انگـور كـه مويز نام دارد مورد بررسي دقيق قرار گرفته و خـواص و عملكرد آن بيان شده است. البته كشمش هم مرحله بعـد از انگور است با اين فرق كه اگـر انگـور بـدون ايـنكـه چيده شود در بالاي درخـت بـه صـورت طبيعـي خشـك گردد بـه آن مـويز مـي گوينـد و اگـر پـس از چيـدن در سايه يا به صـورت صـنعتي خشـك گـردد، كشـمش نـام مـي گيـرد.

اكثـر مـواد غـذايي و دارويـي كـه در كتابهاي دارويي طب ايراني مورد بررسي قرار گرفتـه انـد به نام هاي عربي خود آمده اند مثلاً غوره با نـام حصـرم و مويز با نام زبيب و انگور بـا نـام عنـب. انـواع مختلفـي از انگور در جهان وجود دارد كـه شـايد بتـوان گفـت انگور سفيد رسيده از بهترين آنهاست كه داراي طعم شيرين، پوستي نازك، دانه هاي بـزرگ ولـي هسـته هـاي كوچك و پراكنده داشـته باشـد طبيعـت انگـور رســيده از ديــدگاه طــب ســنتي ايرانــي، گــرم و تــر بوده و داراي خواص و اثرات زير است.انگور مغـذي بـوده و داراي ارزش غـذايي بسـيار بالايي است. وجود كربوهيدرات هاي زياد بـه ويـژه انـواعي از آنهـا كـه هضـم پـذيري بـيشتـر و راحت تري دارند نشانگر ارزش غـذايي بـالاي ايـن ميـوه اسـت. نزديـك يـك ششـم وزن انگـور را قنـد تشـكيل ميدهد. به همين دليل از اين ميوه، به ويژه انگـور سـفيد، به عنوان چاق كننده ياد شده است.

 

به عنوان صاف كننده خون و دفع كننده مواد زائـد است ؛ بنابراين خون را از مواد زائد پاك نموده و اگر سوداي طبيعي و يا غيرطبيعـي در بـدن افـزايش پيـدا كرده باشد آنها را ازبدن دفع مي نمايد. برهمين اساس براى مبتلايان به بيماري روماتيسم، نقرس و كساني كه خونشـان بيش ازحد داراى مواد اسيدى است ومخصوصاً كسانيكه دچار ناراحتی هاى عصبي هستند، بسيار مفيد است. پوست انگـور سـياه داراي ويتـامينهـاي  Eو  Cو رزوراتـرول و كوئرستين است كه خاصيت آنتـي اكسـيداني داشـته و از تخريب  DNAجلوگيري ميكند و لذا براي پيشگيري از آلزايمر مفيد است. همچنين ثابت شده است كه عصـاره هسته انگور به دليل دارا بودن خاصـيت آنتـي اكسـيداني و تركيبات پليفنوليـك مثـل پروآنتوسـيانيدين هـا قـادر بـه كـاهش تخريـب اكسـيداتيو  DNAدر سـلولهـاي مغـز مي باشـد. تخريـب اكسـيداتيو  DNAيكـي از مهـمتـرين وقايع در بيماري پاركينسون است.

تركيبات موجود در يك فنجان يا  ۹۲گرم انگور

كلسترول  ۱گرم

سديم  ۲ميليگرم

پتاسيم  ۱۷۶ميليگرم

فسفر  ۹گرم

فيبر تغذيهاي  ۱/۶گرم

قند  ۱۵گرم

پروتئين  ۱گرم

منيزيم  ۴/۶گرم

كلسيم  ۱۳ميليگرم

سلنيوم  ۰/۳ميليگرم

آهن  ۰/۴ميليگرم

ويتامين C ۳/۷ ميليگرم

ويتامين  A  ۹۲ IU

فولات  ۳/۶ميكروگرم

ويتامين B6  ۰/۱ ميليگرم

 

منبع: مقاله خواص طبي- تغذيه اي انگور در منابع اسلامي، طب سنتي و طب جديد

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید