خلاصه مقاله:

سابقه و هدف: كندر گياهي است از خانواده Burseraceae با خواص متنوعي كه جهت افزايش حافظه و يادگيري استفاده مي‌شود. با توجه به برخي عوارض جانبي آن و تاكيد بر احتمال سقط‌زايي آن در طب سنتي، هدف تحقيق حاضر بررسي اثر سقط‌‌زايي‌كندر ‌در ‌موش‌ آزمايشگاهی مي‌باشد.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، موش‌هاي كوچك آزمايشگاهي نزائيده با وزن ۳۰-۲۵ گرم در سه بخش: قبل از لقاح، دوره قبل از لانه‌گزيني (روزهاي ۵-۱ حاملگي) و در طي لانه‌گزيني (روزهاي ۷-۵ حاملگي) انجام شد. در هر بخش مطالعه ۴ گروه كنترل (۰.۳ml آب مقطر) و آزمايش، دريافت يكي از دوزه‌هاي ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ mg/kg از عصاره هيدروالكلي كندر به صورت داخل صفاقي وجود داشت. حيوانات در روزهاي ۱۳-۱۱ بارداري تشريح و تعداد مكان‌هاي ‌لانه‌گزيني ‌شمارش‌شد.
يافته‌ها: ميانگين تعداد مكان‌هاي لانه گزيني در گروه كنترل و دوزهاي ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ mg/kg  بررسی شد. تعداد مكان‌هاي لانه‌گزيني در مرحله قبل از لانه‌گزيني و لانه‌گزيني به طور وابسته به دوز کاهش یافته بود.
نتيجه‌گيري: كندر داراي اثرات سقط‌زايي در موش است و دوزهاي بالاتر آن در دوره‌هاي قبل از لانه‌گزيني و لانه‌گزيني بيشترين اثر سقط‌زايي را دارد.

احتمالا وجود ترکیباتی در عصاره هیدروالكلي کُندر منجر به تغییراتي در رشد رحم گردیده است. همچنین این ترکیبات سبب کاهش تحرک لوله‌هاي رحمي، تغییر در موکوس سرویكس شده در نتیجه عدم بارداري مي‌گردد.

نویسندگان: اسرين امامی، محمدرسول خزاعی، مظفر خزاعی

کلیدواژه‌ها: سقط‌زایی، کندر، موش کوچک آزمایشگاهی

جهت دانلود مقاله اینجا کلیک کنید

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید