۱) بهار نارنج در درجه دوم گرم و در درجه اول خشک دانسته شده است. از این‌ گل‌ها عرقی گرفته می‌شود که طبع آن نیز گرم و خشک است.
۲) طبیب و مفرده‌شناس نامور، عقیلی خراسانی، در کتاب مخزن‌ الادویه، زیاده‌ بوییدنِ عرق بهارنارنج را موجب بی‌ خوابی دانسته و مصلح این اثرِ بی‌خواب‌کننده را گلاب شمرده است و در توصیف آثار و افعال بهار نارنج ، هیچ‌جا اثر خواب‌آور برای آن ذکر نکرده است.
دیگر حکماء طب ایرانی نیز بهار نارنج یا دمنوش و عرق آن را برای درمان بی‌خوابی پیشنهاد نکرده‌اند.
۳) از سوی دیگر می‌دانیم که گل و پوست میوه نارنج از منابع طبیعی ماده سینفرین (Synephrine) است که اثرات آدرنرژیک و سمپاتومیمتیک دارد و تحریک‌کننده مغز و قلب است. بنابه مطالعات فیتوفارماکولوژیک، اثرات آدرنرژیک سینفرین از نوراپی‌نفرین طولانی‌تر است.
۴) توصیه به بوییدن یا نوشیدن عرق و دمنوش بهارنارنج برای افراد بی‌خواب، به ویژه در مبتلایان سوءمزاج‌های خشک مغز، ناروا است و مبتنی بر استنادات متنی و شواهد علمی نیست.
 

بیشتر بخوانید »»»تدابیر ساده طب سنتی جهت مقابله با مشکلات دوران سالمندی

 
دکتر مجید انوشیروانی
متخصص طب سنتی
انجمن علمي طب سنتی ایران
persianmedicine@

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید